Vibe Rated.com

O John Pikpas προσφέρει ένα σύντομο & καμμένο (καθότι δεν ξέρει ουσιαστικά να μιξάρει) mix με funk, soul, jazz και old school flavor hip hop. Περισσότερο συνοψίζει το προσωπικό του γούστο σε κάποια κομμάτια παρά κάποια ορθολογιστική μουσική ροή ή σημειολογία. Για να κατεβάσετε το "Arisaka Type 99 Mix" κλικάρετε στο κάτωθι link. Enjoy!

Αυτή είναι άλλη μια συλλογή κομματιών. "Τι βλέπεις όταν μας κοιτάς; Τον εαυτό σου...". Μιξαρισμένες εμμονές με funk, ποίηση, old school flavor hip hop και λογής beats. Kατεβάστε και απολαύστε (λέμε τώρα) εδώ...

I dig all kinds of competition

Κατεβάστε απευθείας το μουσικό κομμάτι, πατώντας δεξί κλικ και αποθήκευση!

Τα πράγματα στη ζωή κάνουν κύκλους. Στο vibe rated όμως εξαρχής ήμασταν θιασώτες των flat χρονολογικών γραμμών. Αρχή, μέση, ένα παροδικό «τέλος» και το site έτοιμο να «σκάσει σαν κομήτης στη γη»… Η έννοια της επιστροφής είχε πάντα διττή σημασία στη χρονολογική συνέχεια των πραγμάτων. Αφενός, αποτελεί αναπόφευκτη ανάγκη για αυτόν που επιστρέφει, αφετέρου, σηματοδοτεί την ύπαρξη αυτού του «κάτι» που τέλος πάντων, σε περιμένει…

Η ζωή, όπως και το σκάκι, είναι ένα παιχνίδι. Για την ακρίβεια, είναι ένα παίγνιο «μηδενικού αθροίσματος» όπως συνηθίζουμε να αποκαλούμε κάθε τι «αυστηρώς ανταγωνιστικό». Κι αυτό γιατί ένας χάνει, ο άλλος κερδίζει ωστόσο η ορισμένη απώλεια ή κέρδος εξισορροπούνται με κάποιο τρόπο. Δεν γνωρίζω πως λειτουργεί στη περίπτωση της ήττας. Ωστόσο, τόσο το σκάκι όσο και η ζωή σε μαθαίνουν να χάνεις. Να συμβιβάζεσαι με την ιδέα της ήττας, της απώλειας ή της ολοκληρωτικής καταστροφής όπως αυτή γίνεται αντιληπτή σε κάθε άνθρωπο, κατάσταση ή ακολουθία ζωής…

"Η αριστερή ράβδος χρησιμεύει επίσης ως σύνδεσμος με το μοχλό όπλισης, ενώ η δεξιά μεταφέρει την ώση από το πιστόνι αερίου προς το φορέα του κλείστρου..."

Περάσανε αισίως δύο χρόνια από την 6η Δεκεμβρίου και την δολοφονία του 15χρονου μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλου στα Εξάρχεια. Περάσανε αισίως και 24 από την αντίστοιχη δολοφονία του, αραβικής καταγωγής φοιτητή Μαλίκ Ουσεκίν στο Παρίσι, στις εξεγέρσεις του 1986.

Εκείνο το βράδυ της παραμονής των Χριστουγέννων τα γραφεία του VR ήταν άδεια… Ο John Pikpas είχε διώξει τους πάντες με άδεια εκτός φυσικά από μια νεαρή συντάκτρια που είχε υπό την επιτήρησή του, μπας και αξιωθεί από φωτοτυπίες να αρχίσει δειλά να στέλνει και κάποια κριτική.

Η έννοια της «εξόδου» έχει, για μια σειρά λόγων ιστορικής, κοινωνιολογικής και υπαρξιακής διάστασης, λάβει ένα συμβολικό χαρακτήρα. Μάλιστα αυτός ο χαρακτήρας λειτουργεί όπως τα μαζικά σύμβολα των εθνών. Ξέτε, το Σοσιαλισμό και τη Παραγωγή για τους Γερμαναράδες, τους Φλάβιους Γιοζέφηδες ή της «εξόδου» του λαού του Ισραήλ. Για εμάς, τους Ελληναράδες, είναι η ηρωική έξοδος στο Μεσολόγγι ή η μεγάλη έξοδος των εκδρομέων στα ρεπορτάζ της ιδιωτικής τις χρονιάρες μέρες.

Mετά τα έκτροπα που έλαβαν χώρα στο πρώτο κρακ μιούζικ πάρτυ, όπου 16χρονες Τουρκοκύπριες έραναν με μπουκάλες παγωμένου Vittel τα λευκά εφαρμοστά τους μπλουζάκια (με στάμπα του Σπύρου Κυπριανού), ο DJ Mike Wildcut (ο τύπος που σπούδαζε στο New Jersey όταν οι Artifacts βγάζανε το πρώτο τους δίσκο και ο μέσος Έλληνας ράππερ βύζαινε) και ο John Pikpas (aka ο Γιάννης Πετρίδης της ελληνικής ραπ σημειολογίας) επιστρέφουν στα πλατό του bar Μεσόγειος (Σόλωνος 8, τσαμέ που είναι το ξενοδοχείο ΡΙΜΙ).

Στη Κρίστμαζ έκδοση του Crack Muzik, ανήμερα Χριστούγγενο, θα βαρεί ξιμαρισμένο ραπ, dub, 80ίλες, μπήτια, κανά dubstep και γενικά μουσική που πρέπει να ακούς αν δεν θέλεις να αποκαλείσαι hipster, Αλέξης Τσίπρας ή Κύπριος και σινεφίλ…

Η είσοδος θα είναι ελεύθερη και στο μπαρ θα υπάρχουν Μολδαβές ντυμένες Αγιοβασίληδες. Το poster αυτή τη φορά από το κοπέλι Odie One...